Οι καπνιστές βρίσκονται σε σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο από τους μη καπνιστές για μετεγχειρητικές επιπλοκές, όπως διαταραχές της λειτουργίας της καρδιάς και των πνευμόνων, λοιμώξεις και καθυστερημένη ή μειωμένη επούλωση πληγών.

Ωστόσο νέα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι οι καπνιστές που διακόπτουν το κάπνισμα περίπου 4 εβδομάδες ή περισσότερο πριν από επέμβαση έχουν χαμηλότερο κίνδυνο επιπλοκών και καλύτερα αποτελέσματα έξι μήνες μετά ενώ είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν επιπλοκές με την αναισθησία σε σύγκριση με τους κανονικούς καπνιστές.

Μια νέα κοινή μελέτη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το Πανεπιστήμιο του Newcastle και την Παγκόσμια Ομοσπονδία Αναισθησιολόγων (WFSA), δείχνει ότι κάθε εβδομάδα μετά από 4 εβδομάδες αποχής από το κάπνισμα βελτιώνει τα αποτελέσματα υγείας κατά 19% με βελτιωμένη ροή αίματος σε όλο το σώμα στα βασικά όργανα.

“Η έκθεση δείχνει ότι υπάρχουν πλεονεκτήματα από την αναβολή της χειρουργικής επέμβασης ώστε να δοθεί στους ασθενείς η ευκαιρία να σταματήσουν το κάπνισμα, οδηγώντας σε καλύτερη υγεία», δήλωσε ο Δρ Vinayak Prasad, επικεφαλής της μονάδας, No Tobacco, Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας.

Η νικοτίνη και το μονοξείδιο του άνθρακα, που υπάρχουν στα τσιγάρα, μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα οξυγόνου και να αυξήσουν σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακών επιπλοκών μετά από χειρουργική επέμβαση. Ο καπνός επηρεάζει επίσης τους πνεύμονες, καθιστώντας δύσκολη τη ροή του κατάλληλου ποσού αέρα, αυξάνοντας τον κίνδυνο μετα-χειρουργικών επιπλοκών στους πνεύμονες. Το κάπνισμα παραμορφώνει το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ασθενούς και μπορεί να καθυστερήσει την επούλωση, αυξάνοντας τον κίνδυνο μόλυνσης στην περιοχή του τραύματος.

Το κάπνισμα ενός μόνο τσιγάρου μειώνει την ικανότητα του σώματος να δώσει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για την επούλωση μετά από χειρουργική επέμβαση.

Ο ΠΟΥ ενθαρρύνει τις χώρες να συμπεριλάβουν προγράμματα υγειονομικής περίθαλψης και εκπαιδευτικές εκστρατείες στα συστήματα υγείας τους για τη διάδοση της γνώσης και την παροχή βοήθειας στους ανθρώπους να σταματήσουν το κάπνισμα.

Πηγή: https://www.who.int/

Επιδημιολογία της άνοιας και της νόσου του Alzheimer σε άτομα με σύνδρομο Down

Η διάρκεια ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά για τα άτομα με σύνδρομο Down (DS), οδηγώντας σε ένα μεγάλο πληθυσμό μεσήλικων και ηλικιωμένων ενηλίκων με DS.

Κλινικές μελέτες δείχνουν ότι τα άτομα με DS είναι σε υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας.

Το σύνδρομο Down καθορίζεται από τρισωμία του χρωμοσώματος 21,στη θέση του προδρόμου της αμυλοειδούς  πρωτεΐνης.

Η υπερέκφραση του β-αμυλοειδούς που παράγεται από πρόδρομο της αμυλοειδές πρωτεΐνης ενδέχεται να αυξάνει τον κίνδυνο για άνοια από τη νόσο Alzheimer (AD) σε άτομα με DS.

Οι μελέτες αυτοψίας και νευροαπεικόνισης δείχνουν ότι από την ηλικία των 40 ετών σχεδόν όλοι οι ενήλικες με DS εμφανίζουν νευροπαθολογία AD.

Ωστόσο, τα άτομα μπορούν να ζουν εδώ και δεκαετίες με την AD νευροπαθολογία πριν από την ανάπτυξη των κλινικών συμπτωμάτων.

Αποτελέσματα έρευνας

Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 2968 άτομα, από τα οποία τα 1507 (50,8%) ήταν άρρενες και 1461( 19,2%) γυναίκες ενώ το 77,2 % προερχόταν από τον αστικό ιστό και το 22,8% από την ύπαιθρο. Η μελέτη έγινε με καταγραφές μεταξύ των ετών 2008-2018.

Η πιθανότητα εμφάνισης περιστατικού άνοιας ήταν 40% για ενήλικες ηλικίας 40-54 ετών με σύνδρομο Down και 67%  για τα άτομα ηλικίας 55 ετών και άνω. Δεν υπήρξαν διαφορές φύλου για την άνοια σε άτομα ηλικίας κάτω των 40 ετών ή μεταξύ των 55 ετών και άνω. Ο επιπολασμός της άνοιας ήταν υψηλότερος στα θηλυκά άτομα από τα αρσενικά ηλικίας 40 έως 54 ετών.

 

 

Πηγή: https://jamanetwork.com/

Ο καρκίνος του μαστού θα μπορούσε να ανιχνευθεί μέχρι πέντε χρόνια πριν υπάρξουν οποιεσδήποτε κλινικές ενδείξεις, χρησιμοποιώντας μια εξέταση αίματος που εντοπίζει την ανοσολογική απάντηση του οργανισμού σε ουσίες που παράγονται από κύτταρα όγκου, σύμφωνα με νέα έρευνα που παρουσιάστηκε στο συνέδριο του NCRI για τον Καρκίνο.

Τα καρκινικά κύτταρα παράγουν πρωτεΐνες που ονομάζονται αντιγόνα που πυροδοτούν το σώμα να κάνει αντισώματα εναντίον τους – αυτοαντισώματα. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Nottingham (Ηνωμένο Βασίλειο) διαπίστωσαν ότι αυτά τα αντιγόνα που σχετίζονται με τον όγκο (ΤΑΑ) είναι καλοί δείκτες καρκίνου και τώρα έχουν αναπτύξει ομάδες ΤΑΑ που είναι ήδη γνωστό ότι σχετίζονται με καρκίνο του μαστού για να ανιχνεύσουν είναι αυτοαντισώματα έναντι αυτών σε δείγματα αίματος που λαμβάνονται από ασθενείς.

Σε μια πιλοτική μελέτη, οι ερευνητές, οι οποίοι ανήκουν στην ομάδα του Κέντρου Αριστείας για Αυτοανοσία στον Καρκίνο (CEAC) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Nottingham, πήραν δείγματα αίματος από 90 ασθενείς με καρκίνο του μαστού τη στιγμή που διαγνώστηκαν με καρκίνο του μαστού και ταιριάζουν με δείγματα που ελήφθησαν από 90 ασθενείς χωρίς καρκίνο του μαστού (ομάδα ελέγχου).

Χρησιμοποίησαν τεχνολογία διαλογής (microarray πρωτεΐνης) που τους επέτρεψε να εξετάσουν γρήγορα τα δείγματα αίματος για την παρουσία αυτοαντισωμάτων έναντι 40 ΤΑΑ που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού και επίσης 27 ΤΑΑ που δεν ήταν γνωστό ότι συνδέονται με την ασθένεια.

Παρουσιάζοντας την έρευνα στο συνέδριο της NCRI, η κα Daniyah Alfattani, Ph.D. “Τα αποτελέσματα της μελέτης μας έδειξαν ότι ο καρκίνος του μαστού επάγει αυτοαντισώματα έναντι ομάδων ειδικών αντιγόνων που σχετίζονται με τον όγκο. Ήμασταν σε θέση να ανιχνεύσουμε τον καρκίνο με λογική ακρίβεια, αναγνωρίζοντας αυτά τα αυτοαντισώματα στο αίμα”.

Οι ερευνητές εντόπισαν τρία πάνελ ΤΑΑ έναντι των οποίων θα δοκιμάζονταν για αυτοαντισώματα. Η ακρίβεια της δοκιμής βελτιώθηκε στα πλαίσια που περιείχαν περισσότερα TAA. Η ομάδα πέντε ΤΑΑ ανίχνευσε σωστά τον καρκίνο του μαστού στο 29% των δειγμάτων από τους καρκινοπαθείς και ταυτοποίησε σωστά το 84% των δειγμάτων ελέγχου ως ελεύθερο καρκίνου. Το πάνελ των επτά ΤΑΑ ταυτοποίησε σωστά τον καρκίνο στο 35% των δειγμάτων καρκίνου και κανένα καρκίνο στο 79% των δειγμάτων ελέγχου. Το πάνελ από εννέα αντιγόνα ταυτοποίησε σωστά τον καρκίνο σε 37% των δειγμάτων καρκίνου και κανένα καρκίνο στο 79% των ελέγχων.

“Πρέπει να αναπτύξουμε και να επικυρώσουμε περαιτέρω αυτή τη δοκιμή”, δήλωσε η κ. Alfattani. “Ωστόσο, αυτά τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά και υποδεικνύουν ότι είναι δυνατό να ανιχνευθεί ένα σήμα για τον πρόωρο καρκίνο του μαστού. Μόλις βελτιώσουμε την ακρίβεια της δοκιμής, ανοίγει τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί απλή εξέταση αίματος για να βελτιωθεί η έγκαιρη ανίχνευση της νόσου”.

Πηγή : HealthWeb.gr

Βιολογικός παράγοντας επιδεικνύει θετικά αποτελέσματα για σοβαρή Ατοπική Δερματίτιδα σε παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών

Μία πιλοτική κλινική μελέτη Φάσης 3 που αξιολόγησε το dupilumab για τη θεραπεία της σοβαρής Ατοπικής Δερματίτιδας σε παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών πέτυχε τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία.

Τα συνοπτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι για τα παιδιά με σοβαρή Ατοπική Δερματίτιδα, η οποία καλύπτει κατά μέσο όρο σχεδόν το 60% της επιφάνειας του δέρματός τους, η προσθήκη του dupilumab στην καθιερωμένη θεραπεία με τοπικά κορτικοστεροειδή βελτίωσε σημαντικά τη συνολική σοβαρότητα της νόσου, την υποχώρηση των δερματικών βλαβών, του κνησμού και της ποιότητας ζωής, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με τοπικά κορτικοστεροειδή. Επιπλέον, τα δεδομένα ασφάλειας ήταν συμβατά με το παλαιότερα καταγεγραμμένο προφίλ ασφάλειας του dupilumab σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, συμπεριλαμβανομένου ενός αριθμητικά μικρότερου ποσοστού λοιμώξεων του δέρματος, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

«Τα αποτελέσματα από την εν λόγω μελέτη, την πρώτη που αξιολογεί ένα βιολογικό φάρμακο σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών που πάσχουν από Ατοπική Δερματίτιδα, είναι πολύ σημαντικά λόγω της μεγάλης ακάλυπτης ιατρικής ανάγκης που υπάρχει στον συγκεκριμένο πληθυσμό ασθενών. Τα παιδιά που συμμετείχαν στη μελέτη έπασχαν από σοβαρή Ατοπική Δερματίτιδα για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής τους», δήλωσε ο George D. Yancopoulos, M.D., Ph.D, President and Chief Scientific Officer of Regeneron. «Η μελέτη έδειξε ότι το dupilumab βελτίωσε σημαντικά τις εκβάσεις της θεραπείας και την ποιότητα ζωής των ασθενών, χωρίς να παρατηρηθούν νέα σήματα ασφάλειας».

Το dupilumab είναι ένα πλήρως ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα που αναστέλλει τη σηματοδότηση των πρωτεϊνών ιντερλευκίνη-4 (IL-4) και ιντερλευκίνη-13 (IL-13). Δεδομένα από κλινικές μελέτες του dupilumab έχουν δείξει ότι η ιντερλευκίνη-4 και η ιντερλευκίνη-13 διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην εκδήλωση της φλεγμονώδους αντίδρασης Τύπου 2, η οποία σχετίζεται άμεσα με την Ατοπική Δερματίτιδα, το άσθμα και τη χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες.

«Σε αυτή τη μελέτη, τα παιδιά με σοβαρή Ατοπική Δερματίτιδα έπασχαν από μη ελεγχόμενη νόσο, η οποία κάλυπτε, κατά μέσο όρο, σχεδόν το 60% της επιφάνειας του δέρματός τους. Τα εξουθενωτικά συμπτώματα της νόσου, τα οποία επηρεάζουν όχι μόνο το παιδί αλλά και ολόκληρη την οικογένεια, περιλαμβάνουν εκτενή εξανθήματα, έντονο και επίμονο κνησμό και δερματικές βλάβες», δήλωσε ο John Reed, M.D., Ph.D., Επικεφαλής Έρευνας και Ανάπτυξης της Sanofi παγκοσμίως. «Τα συμπτώματα της σοβαρής Ατοπικής Δερματίτιδας είναι δυνατό να έχουν επιπτώσεις στα παιδιά τόσο σε σωματικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο. Μας ενθαρρύνουν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα, τα οποία δείχνουν ότι το dupilumab βελτίωσε τις δερματικές βλάβες, μείωσε τον κνησμό, και το σημαντικότερο, βελτίωσε την ποιότητα ζωής των νεαρών αυτών ασθενών.»

Πηγή: HealthWeb

Όπως ανακοινώθηκε χθες στο ESC 2019  που διεξάγεται στο Παρίσι, η προληπτική μείωση της λήψης αλατιού στο γενικό πληθυσμό, μειώνει κατά 50% τον αριθμό των ανθρώπων που θα παρουσιάσει υπέρταση στην ζωή του.

Αυτό ανακοίνωσε ο καθηγητής Jaime Miranda από το Universidad Peruana Cayetano Heredia, από τη Λίμα του Περού.

Η μείωση της αρτηριακής πίεσης είναι το κλειδί για λιγότερα προβλήματα στην καρδιά και λιγότερα εγκεφαλικά επεισόδια. Αυτό είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες και οι γιατροί συστήνουν μείωση του αλατιού και αύξηση του καλίου για ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.

Μάλιστα υπάρχει συμφωνία κρατών με την παγκόσμια οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) να μειωθεί παγκοσμίως η λήψη αλατιού κατά 30% μέχρι το 2025. «Οι παρεμβάσεις που μπορούμε να κάνουμε σε επίπεδο δημόσιας υγείας για την μείωση του αλατιού στα επεξεργασμένα τρόφιμα είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση είπε ο καθηγητής.

Η μελέτη από το Περού

Η μελέτη διεξήχθη σε έξι χωριά του Περού όπου η λήψη αλατιού γίνεται μόνο μέσω του μαγειρεμένου φαγητού και όχι από επεξεργασμένες τροφές, καθώς στις περιοχές αυτές είναι δυσεύρετες. Η ομάδα του καθηγητή Miranda προσέφερε στα νοικοκυριά αλάτι με 25% κάλιο και 75% αλάτι , αντικαθιστώντας  στα λιγοστά καταστήματα των περιοχών αυτών τα προϊόντα με αλάτι 100%. Στη συνέχεια, μεταξύ των ετών 2014 με 2017, εξέταζαν τακτικά μια τυχαία ομάδα 2.376 κατοίκων των περιοχών αυτών μετρώντας την πίεσή τους κάθε πέντε μήνες.

Όπως αποδείχτηκε, με την μείωση του αλατιού, μειώθηκε η πίεση κατά μέσον όρο 1,23 βαθμούς.

«Με μια πρώτη ματιά, αυτό φαίνεται μικρή αλλαγή στην πίεση αλλά αν λάβουμε υπόψη ότι μέσα σε αυτούς τους 2.376 ανθρώπους υπήρχαν και πολλοί υψηλού κινδύνου για ανάπτυξη υπέρτασης, και ότι μειώθηκαν τα περιστασιακά με καρδιαγγειακά επεισόδια κατά 10%, τότε καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για τεράστιο αντίκτυπο», σχολίασε ο καθηγητής.

Και συνέχισε λέγοντας: «Στους μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους που η υπέρταση είναι πολύ δεδομένη, η μείωση τόσο στα περιστατικά που παρουσίασαν υπέρταση έφτασε το 50%».

Όπως επισημαίνει ο Δρ Miranda, «τα αποτελέσματα της έρευνάς μας μπορούν να εφαρμοστούν και σε άλλες κοινωνίες. Αλλά καθώς στα δικά μας χωριά -που δεν υπάρχουν σούπερ μάρκετ και πολλά αγαθά διατροφής επεξεργασμένα και «έτοιμα-, είναι εύκολο να αλλάξουμε απλά το μαγειρικό αλάτι, σε άλλες κοινωνίες με πληθώρα έτοιμων και βέβαια επεξεργασμένων αγαθών, πρέπει μα γίνουν ολόκληρες στρατηγικές μείωσης του αλατιού. Αυτό θα μειώσει σημαντικά την υπέρταση, τα εγκεφαλικά και την θνητότητα από καρδιαγγειακά επεισόδια».

Από τη Μαρία Τσιλιμιγκάκη

Πηγή: DailyPharmaNews

Παρά την αυξημένη συνταγογράφηση κάνναβης για την αντιμετώπιση της διαταραχής μετατραυματικού στρες, δε φαίνεται να υπάρχει η αντίστοιχη ερευνητική υποστήριξη για την αποτελεσματικότητά της, αποκαλύπτει νέα μελέτη που διεξήγε το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου UCL, την οποία επικαλείται η ScienceDaily.

Σε συστηματική ανασκόπηση μελετών που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Dual Diagnosis», φάνηκε ότι, αν και τα δραστικά συστατικά της κάνναβης, που ονομάζονται κανναβινοειδή, υπόσχονται θεραπευτικά αποτελέσματα στους ασθενείς με PTSD, κυρίως σε ό,τι αφορά τους εφιάλτες και τις διαταραχές ύπνου, είναι ανάγκη να γίνουν περαιτέρω έρευνες προκειμένου να διαπιστωθεί αν μπορεί να θεωρηθούν ασφαλή φάρμακα – ρουτίνας στο πλαίσιο της κλινικής πρακτικής.

Η επικεφαλής της μελέτης, Χάντι Χιντόχα, από τον τομέα κλινικής φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου UCL, εξηγεί ότι τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον για τα κανναβινοειδή εκτοξεύτηκε κυρίως ανάμεσα στους βετεράνους, πολλοί από τους οποίους προσπαθούσαν να αυτοθεραπευτούν χρησιμοποιώντας την ουσία.

Η διαταραχή αυτή πλήττει το 1% του πληθυσμού στη Βρετανία. Τα άτομα που πάσχουν επαναβιώνουν το τραύμα μέσω ενοχλητικών αναμνήσεων, φλας μπακ και εφιαλτών και συχνά βρίσκονται σε υπερδραστηριότητα ή υποφέρουν από αϋπνία.

Οι ψυχοθεραπείες συμπεριλαμβανομένης και της επικεντρωμένης στο τραύμα γνωστικής – συμπεριφορικής θεραπείας έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές για ένα μεγάλο μέρος των πασχόντων, ωστόσο δεν έχουν όλοι πρόσβαση σε τέτοιου είδους θεραπείες και αυτές δεν είναι αποτελεσματικές για όλους, με αποτέλεσμα πολλοί να στρέφονται στη φαρμακοθεραπεία. Τα υπάρχοντα φάρμακα που έχουν εγκριθεί δεν είναι πολύ αποτελεσματικά και συχνά έχουν πολλές παρενέργειες με αποτέλεσμα η ανάγκη εύρεσης νέων θεραπειών να καθίσταται επιτακτική.

Στις περισσότερες πολιτείες των ΗΠΑ τα κανναβινοειδή έχουν εγκριθεί ως φάρμακα για την αντιμετώπιση της διαταραχής μετατραυματικού στρες.

Τα δραστικά συστατικά των κανναβινοειδών (ΤΗC, CBD) είναι σημαντικά για την αντιμετώπιση της διαταραχής μετατραυματικού στρες καθώς επηρεάζουν τον τρόπο επεξεργασίας των αναμνήσεων.

Η παρούσα μελέτη επισκόπησε όλες τις μέχρι τώρα έρευνες στις οποίες κάποιος που υπέφερε από διαταραχή μετατραυματικού στρες χρησιμοποιούσε κάνναβη ως μέσο θεραπείας.

Οι μελετητές βρήκαν 10 έρευνες που πληρούσαν τα κριτήριά τους και οι οποίες χορηγούσαν κάνναβη ως θεραπεία είτε σε μορφή που καπνίζεται είτε σε υγρή μορφή είτε σε μορφή χαπιού.

Βρέθηκαν πολλοί περιορισμοί στις έρευνες αυτές που θα μπορούσαν να καταστήσουν τα αποτελέσματά τους αμφισβητήσιμα, ανάμεσα σε αυτές ήταν: μικρό δείγμα, έλλειψη ομάδας ελέγχου, αναδρομικός σχεδιασμός έρευνας, μικρές περίοδοι παρατήρησης του δείγματος και μη αναφορά άλλων φαρμάκων ή εξάρτηση.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, υπάρχουν ακόμα πολλά αναπάντητα ερωτήματα σε σχέση με τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις εξάρτησης από αυτή τη θεραπεία ή σχετικά με τον κίνδυνο εμφάνισης ψύχωσης. Προς το παρόν αποδεικνύεται αποτελεσματική μόνο για τις διαταραχές ύπνου που προκύπτουν ως σύμπτωμα της PTSD. Επίσης είναι ανάγκη να γίνουν έρευνες και σε άλλες ομάδες πληθυσμού πέρα από τους βετεράνους.

Η ανασκόπηση αυτή αναδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω έρευνας. Η Χιντόχα αποδίδει αυτή την ανεπάρκεια των ερευνών σχετικά με τις επιδράσεις της κάνναβης εν μέρει στις αυστηρές νομοθεσίες που ισχύουν σήμερα.

Πηγή:ScienceDaily

Ο ανθρώπινος οργανισμός βρίσκεται σε διαρκή αλληλεπίδραση με χημικούς παράγοντες, μετεωρολογικές συνθήκες και τις καθημερινές συνήθειες που ο ίδιος υιοθετεί. Η έκθεση σε όλα αυτά τα ερεθίσματα συνολικά, τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης όσο και κατά την παιδική ηλικία, επηρεάζουν την αρτηριακή πίεση των παιδιών, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η συγκεκριμένη μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Journal of the American College of Cardiology» είναι η πρώτη που αντί να εξετάσει ξεχωριστά το πώς ο κάθε παράγοντας επιδρά στην αρτηριακή πίεση, χρησιμοποίησε μια πιο ολιστική προσέγγιση, αναλύοντας το πώς ή έκθεση σε περισσότερους από 200 περιβαλλοντικούς παράγοντες επηρεάζει την αρτηριακή πίεση.

«Ξεκινώντας από το εμβρυικό στάδιο, το πού μένουμε, τι τρώμε, η ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε και οι χημικές ενώσεις που φτάνουν στο σώμα μας μπορεί να επηρεάσουν την αρτηριακή μας πίεση πριν από την εφηβεία. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί τα παιδιά με υψηλή αρτηριακή πίεση είναι πιθανότερο να εμφανίσουν υπέρταση ως ενήλικες», σχολίασε η ερευνήτρια του ISGlobal και επικεφαλής της μελέτης Σαρλίν Γουέρμπουργκ .

Για την έρευνα αυτή που διεξήχθη από το Ινστιτούτο της Βαρκελώνης για την Παγκόσμια Υγεία (ISGlobal) στο πλαίσιο του προγράμματος HELIX (Human Early-Life Exposure), οι μελετητές συνέλεξαν δεδομένα από κοόρτες έξι ευρωπαϊκών χωρών (Ισπανία, Γαλλία, Ελλάδα, Λιθουανία, Νορβηγία, Βρετανία) και περιέλαβαν συνολικά 1.277 παιδιά και τις μητέρες τους. Η επίδραση της έκθεσης σε διαφορετικούς παράγοντες στην αρτηριακή πίεση μετρήθηκε κατά την εγκυμοσύνη και όταν τα παιδιά ήταν από 6 έως 11 ετών. Τα παιδιά υποβλήθηκαν σε εξετάσεις αίματος, ούρων και σε μέτρηση της αρτηριακής πίεσης.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν την επίδραση 89 παραγόντων προγεννητικά και 128 παραγόντων μετά τη γέννηση οι οποίοι ταξινομήθηκαν σε τρεις κατηγορίες: έκθεση σε εξωτερικά ερεθίσματα (ατμοσφαιρική ρύπανση, χώροι πρασίνου και μετεωρολογικές συνθήκες), χημικά (φυτοφάρμακα, μέταλλα, χημικοί πλαστικοποιητές), παράγοντες τρόπου ζωής (διατροφή, σωματική δραστηριότητα, ύπνος).

Διαπιστώθηκε ότι η υψηλή αρτηριακή πίεση συνδέεται με την έκθεση στον καπνό τσιγάρου, στη μικρή και την μεγάλη κατανάλωση ψαριού (λιγότερο από δυο φορές την εβδομάδα και περισσότερο από τέσσερις φορές την εβδομάδα), την έκθεση σε βιοφαινόλη-Α (BPA-ένας τύπος χημικού πλαστικοποιητή) και στη συγκέντρωση χαλκού και υπερφθοροκτανοϊκού οξέος (PFOA) στο πλάσμα.

Αν και προκαλεί εντύπωση το πώς η κατανάλωση ψαριών επηρεάζει την υπέρταση, δεδομένου ότι τα λιπαρά οξέα που περιλαμβάνονται σε αυτά έχουν αποδειχθεί ωφέλιμα για την πρόληψη καρδιαγγειακών ασθενειών, φαίνεται ότι τα ψάρια που είναι μολυσμένα από χημικά ή μέταλλα χάνουν τις ευεργετικές δράσεις των λιπαρών οξέων τους.

Από την άλλη πλευρά, η χαμηλή αρτηριακή πίεση συσχετίζεται με υψηλότερη περιβαλλοντική θερμοκρασία και με το πόσο πυκνοκατοικημένες ήταν οι γειτονιές στις οποίες διαβιούσαν οι μητέρες κατά την εγκυμοσύνη.

Οι μητέρες που ζούσαν σε ένα περιβάλλον που προσέφερε μεγάλη δυνατότητα να περπατήσουν, με πολλούς χώρους πρασίνου, με μαγαζιά, εστιατόρια και μέσα μαζικής μεταφοράς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είχαν παιδιά με φυσιολογική αρτηριακή πίεση. Αντίθετα τα παιδιά μητέρων που δεν ζούσαν σε ένα τέτοιο περιβάλλον εμφάνιζαν υψηλότερη αρτηριακή πίεση. Οι ερευνητές απέδωσαν τη σχέση της διαβίωσης σε ένα αστικό περιβάλλον με φυσιολογικά επίπεδα αρτηριακής πίεσης στο ότι οι μητέρες ήταν περισσότερο σωματικά δραστήριες δεδομένου ότι περπατούσαν μεγαλύτερες αποστάσεις.

Ο δρ Αντρέα Α. Μπακαρέλι, πρόεδρος και καθηγητής Επιστημών Περιβαλλοντικής Υγείας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας Μάιλμαν του Πανεπιστημίου Κολούμπια, υπογράμμισε ότι η συγκεκριμένη έρευνα αποτελεί ένα πρώιμο μοντέλο έρευνας πάνω στις επιδράσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών στην υγεία μας.

Πηγή: DailyPharmaNews